خانه / کارآفرینی / برای ایجاد مزرعه ی پرورش بوقلمون از کجا شروع کنیم؟

برای ایجاد مزرعه ی پرورش بوقلمون از کجا شروع کنیم؟

مراحلی را که یک متقاضی ایجاد مزرعه ی پرورش بوقلمون باید طی نماید به شرح زیر می باشد:

در قدم اول متقاضی باید تصمیم بگیرد و به سوالات زیر پاسخ دهد:

۱-    چه واحدی و با چه ظرفیتی ایجاد نماید؟

آیا شما قصد راه اندازی مزرعه پرورش بوقلمون سنتی با استفاده از بوقلمون محلی و نژادهای رایج در ایران را دارید. یا قصد دارید از بوقلمون اصلاح نژاد شده خارجی استفاده کنید.

۲-    آیا تخصص و تبحر لازم، در رابطه با پرورش بوقلمون را دارد؟

وقتی صحبت از میزان تخصص در پرورش بوقلمون می شود باید به جواب سوال قبل توجه کنید. شاید یک تجربه کوتاه در نگهداری از پرندگان برای احداث مزرعه پرورش بوقلمون سنتی در مقیاس کوچک کفایت کند ولی برای تولید بوقلمون صنعتی حتی در واحد های کوچک شما نیاز به اطلاعات پایه جهت نگهداری طیور دارید.

مثلا انواع نژادهای بوقلمون را بشناسید یا با بیماری های طیور آشنا باشید و برنامه واکسیناسیون بوقلمون را بدانید یا با دستگاه جوجه کشی کار کرده باشید. حتی با اصول مدیریت واحدهای پرورش طیور باید آشنایی داشته باشید. خواندن چند کتاب میتواند کمک زیادی به شما کند.

۳-    آیا قوانین و ضوابط کشوری و محلی، به او اجازه کار را می دهند؟

این روزها به دلیل کنترل بیماری های مشترک بین انسان و طیور مانند آنفولانزای فوق حاد پرندگان و سایر بیماری ها نظارت های سخت تری در ارائه مجوز پرورش بوقلمون و سایر طیور از طرف سازمان دامپزشکی اعمال می شود. البته جای نگرانی نیست این نظارت ها و گرفتن مجوز های قانونی میتواند از بروز خسارات مالی و جانی در آینده جلوگیری کند. گاهی اوقات نزدیک بودن به محل پرورش طیور دیگر و یا آلودگی طیاد در یک منطقه باعث میشود تا شما نتوانید مجوز دریافت کنید. البته امکان دارد به تغییر ظرفیت و یا نوع پرورش سنتی یا صنعتی موفق به اخذ جواز شوید.

برای واحد های کوچک پرورش بوقلمون محلی نیاز به جواز نیست ولی بهتر است اداره دامپزشکی و یا اداره جهاد منطقه شما از تعداد پرنده ای که نگهداری میکنید مطلع باشند.

۴-    آیا منابع مالی و امکانات لازم را در اختیار دارد؟

برخی افراد برای پرورش بوقلمون مسیری را در نظر میگیرند که نیاز به صرف زمان و هزینه های زیاد برای به نتیجه رسیدن است. البته عمدتا سود بیشتری هم میبرند ولی نیاز به سرمایه اولیه و سرمایه درگردش بالاتری دارند.

مثلا برای داشتن واحد جوجه کشی بوقلمون  در کنار مزرعه پرورش بوقلمون نیاز به دستگاه جوجه کشی بوقلمون دارید البته این دستگاه تفاوتی با دستگاه های جوجه کشی مرغ ندارد و فقط به شانه های پلاستیکی مخصوص تخم بوقلمون مجهز می شود. و یا برخی برای کسب سود بیشتر محصولات تولیدی را با ارزش افزوده بالاتری به بازار عرضه میکنند مثلا با قطعه کردن و بسته بندی گوشت بوقلمون که خود مستلزم ایجاد خط بسته بهداشتی می باشد.

۵-    نقطه ی شروع و هدف نهایی کدام است؟

آیا قرار است فقط جوجه بوقلمون بخریم و تبدیل به بوقلمون گوشتی کنیم یا قرار است بوقلمون مولد جهت گرفتن تخم نطفه دار بوقلمون تولید کنیم. و یا قصد تولید جوجه یک روزه بوقلمون را داریم. هر کدام از این مراحل یا همه اینها برای کار پرورش بوقلمون شدنی است ولی باید به پاسخ سوالات قبل هم دقت کنید. مهم ترین قسمت این کار نوشتن یک طرح توجیهی پرورش بوقلمون می باشد. برای تهیه طرح توجیهی بهتر است از شرکت های مشاور مهندسی دام و طیور کمک بگیرید.

۶-     آیا می تواند محصول تولیدی خود را به فروش برساند؟ (بسیار مهم)

قبل از شروع کار تحقیق کنید برای محصول تولیدی بازاری وجود دارد و یا باید بازار سازی کنید البته نا امید نشوید اگر کمی وقت بگذارید و اصول بازاریابی و بازار سازی و تبلیغات را یاد بگیرید و یا از یک مجموعه کمک رسان بازار مشاوره بگیرید قطعا برای فروش محصولات بوقلمون مشکلی نخواهید داشت.

برای آگاهی از تمامی موارد فوق، ضرورت دارد با کارشناسان و افراد خبره مشورت نماید. در ادامه می بایستی (محل ایجاد مزرعه ی پرورش بوقلمون) مشخص شود. اگر متقتضی قصد دارد نسبت به خرید زمین اقدام نماید، بهتر است قبل از این کار، با کارشناسان « اداره ی صدور پروانه معاونت بهبود تولیدات دامی سازمان جهاد کشاورزی» در مرکز استان مشورت نماید و کروکی و محل مورد نظر را به رویت و اصلاح آنها برساند. راهنمایی و مشورت لازم را از ایشان بگیرد.

اصولاً مرجع قانونی صدور موافقت اصولی، پروانه ی تاسیس و پروانه ی بهره برداری برای ایجاد یک واحد پرورش دام یا پرندگان اهلی، سازمان جهاد کشاورزی استان است. در آن سازمان، معاونت امور دام، مجری پیگیری و امورات مختلف بوده و متقاضی باید کار خود را با تنظیم و تحویل در خواست کتبی اغاز نماید.

در اولین مرحله برگه ای تحت عنوان موافق اصولی صادر می شود که با نوع مشابه که در ادارات کل صنایع صادر می شود فرق داشته و در مواقع به معنی موافقت اولیه است. این موافقت اصولی، قانوناً هیچگونه ارزشی برای شروع کار پرورش بوقلمون ندارد، بلکه به همراه موافقت اصولی، نامه هایی تحت عنوان استعلام، برای مراجع مختلف از جمله اداره کل دامپزشکی استان، اداره کل محیط زیست و … صادر می شود.

پس از دریافت پاسخ و موافقت این مراجع و تحویل طرح توجیهی پرورش بوقلمون و نقشه ی اجرایی، کمسیون صدور پروانه ای سازمان جهاد کشاورزی استان، نسبت به « صدور پروانه ی تاسیس پرورش بوقلمون » اقدام می نماید. شرط بررسی و پرداخت تسهیلات بانکی پرورش بوقلمون و آغاز عملیات ساختمانی همین «پروانه ی تاسیس» است. متعاقباً و پس از پایان عملیات ساختمانی « پروانه ی بهره برداری» صادر خواهد شد. در این زمان صاحب پروانه می تواند نسبت به راه اندازی واحد پرورش و جوجه کشی بوقلمون اقدام و پس از تهیه ملزوماتی نظیر دستگاه جوجه کشی، قفس نگهداری بوقلمون و غیره عملاً پرورش بوقلمون را آغاز نماید.

نکات مهم در پرورش صنعتی بوقلمون

پرورش صنعتی بوقلمون

اگرچه یک سری اختلافات اساسی بین بوقلمون ها و مرغ ها وجود دارد ولی این اختلافات بیشتر از لحاظ وزن و اندازه است و اصول کلی مربوط به ساختمان های پرورش بوقلمون و تجهیزات مربوطه تا حد زیادی شبیه به ساختمان های مرغداری و تجهیزات آن ها می باشد و روی همین  اصل پرورش مرغ با پرورش بوقلمون تغییرات کلی پیدا نمی نماید .

در دنیای امروز که مصرف پروتئین حیوانی روز به روز بیشتر می شود بدون شک نیاز بشر به گوشت سفید و قرمز نیز افزایش می یابد و در این رابطه قسمت زیادی از گوشت سفید مورد مصرف جوامع بشری را می توان از طریق پرورش صنعتی بوقلمون تامین نمود . روی همین اصل پرورش بوقلمون در ابعاد وسیع و در شکل صنعتی مطرح بوده و واحدهای بزرگی برای پرورش بوقلمون در کشورهای مختلف جهان به وجود آمده است . در ایران نیز از دیر باز توجه خاصی به پرورش بوقلمون شده و در بسیاری از استان های کشور ما به ویژه در استان های شمالی نظیر گیلان و مازندران و گلستان واحدهای پرورش صنعتی بوقلمون توسعه یافته است و جوجه یک روزه بوقلمون و دستگاه جوجه کشی مخصوص برای خوابانیدن تخم نطفه دار بوقلمون تهیه شده است .

امید می رود با پیشرفت تکنولوژی پرورش بوقلمون در کشور سطح تولید گوشت سفید به میزان قابل ملاحظه ای افزایش یافته و بخش مهمی از منابع پروتئینی مورد نیاز تامین گردد .

صنعت مدرن پرورش بوقلمون

تعدادی از پرورش دهندگان مهم بوقلمون بیشتر بوقلمون های پرورش یافته در دنیا را تهیه می نمایند . موسساتی نظیر موسسه British united Turkeys و Nicholas and Hibrid Turkeys تماما متعلق به موسسات داروئی بزرگ یا شرکت های بین المللی هستند . پرورش دهندگان کوچک تر بازارها را اختصاصی کرده اند .

تقریبا ۳۶ میلیون پولت بوقلمون به وسیله صنعت بوقلمون انگلیسی در سال تولید می شود با حدود ۴۰۰ میلیون در سراسر دنیا که اساسا از فرانسه ، ایتالیا ، اسرائیل و آمریکا است . درجه یکپارچگی و ائتلاف به وسیله انگلستان سر مشق و نمونه شده است جایی که چهار شرکت %۷۵ بوقلمون ها را تولید می نمایند . شرکت های تولید کننده در تمام سال بوقلمون پرورش می دهند . غالب آن ها کاملا مجهز به گله مادر ، دستگاه جوجه کشی ، محل های پرواز بندی آسیاب ها ، مجتمع های فرآوری و نیروهای فروش هستند .

گفته می شود که اقتصادی ترین منبع تجارتی پروتئین گوشت موجود است . از نظر چربی نیز مقدار آن در بوقلمون پایین است که ۱۰% بوده و با مقایسه با ۲۴% در گوشت گاو و ۲۳% در گوشت خوک مقدار خیلی کمی به نظر می رسد.

آشنایی با ۸ نژاد مختلف بوقلمون

برنز سینه پهن (Broad-breasted Bronze Turkeys) :

این نژاد بومی شمال آمریکا بوده و حدود ۵۰۰ سال پیش در مکزیک اهلی شده و در سال ۱۵۰۰ میلادی به اسپانیا برده شد و سپس در اروپا شناخته شد. این نژاد مخصوص سفره غذا توسعه یافته است. رنگ آن مشابه بوقلمون های وحشی است، اما اندازه و شکل این دو با یکدیگر متفاوت است. براساس استاندارد انجمن طیور آمریکا وزن سن بلوغ جسمی این نژاد در نرها ۳۶ پوند و در ماده ها ۲۰ پوند گزارش شده است. در ۲۸ هفتگی بوقلمو ن های نر این نژاد به وزن ۲۵ پوند می رسد. مانند نژاد سینه پهن سفید، به علت سنگینی وزن بلوغ، در این نژاد نیز تولید مثل فقط با روش تلقیح مصنوعی انجام می شود. البته نژاد برنز اصلاح نشده با روش طبیعی قادر به تولید مثل می باشد. علت نامگذاری این نژاد رنگ غیر معمول بال و پر آن است که به صورت ترکیبی از رنگ های برنز و سبز بوده و در مقابل نور آفتاب به صورت متالیک به نظر می رسد. این نژاد در شمال آمریکا پرورش داده می­شود. این گونه دارای سینه ای پهن بوده و برای تولید مثل باید از تلقیح مصنوعی و دستگاه جوجه کشی استفاده نمود. از آنجایی که تولیدکنندگان  تمایل دارند نژادهای با پر سفید را پرورش دهند که پس از کشتار و پر کنی ظاهر لاشه در صورت جدا نشدن پرهای ریز مطلوب به نظر برسد. بنابراین روز به روز از تعداد این گونه کاسته شده است. در نتیجه امروزه این نژاد را با نژاد سفید بوقلمون بیشتر تلاقی داده و یا از آن برای سرگرمی و غیره استفاده می شود.

از نظر ظاهر بسیار شبیه بوقلمون وحشی آمریکای شمالی است. بوقلمون های برنز در مقایسه با سایر گونه های بوقلمون اندکی آرام تر هستند و این باعث می­شود که به راحتی بتوان آن ها را در کنار خود نگهداری نمود. پرورش دهندگان این حیوان می گویند زمانی که شما وارد محل زندگی بوقلمون های برنز می شوید آن ها به راحتی و بدون ترس برای دریافت غذا به شما نزدیک می شوند. مثل بیشتر بوقلمون ها، بوقلمون های برنز نسبت به سرما و تغییرات آن بسیار حساس می باشند و بایستی در قبال چنین شرایطی محفوظ نگه داشته شوند. اغلب خانواده های بوقلمون برنز به عنوان حیوانات خانگی به فروش می رسند. پرهای آن ها رنگ سیاه مات دارد و لکه های قهوه ای متمایل به سبز بر روی آن ها در زیر نور خورشید مثل رنگ های متالیک می درخشد. لبه دم بوقلمون برنز، دور تا دور نوار سفید رنگی دارد. در حال حاضر دو نوع از بوقلمون های برنز وحشی و سینه پهن بیشتر با مقاصد تجاری تولید می شوند و دلیل آن این است که سینه آن ها گوشت نسبتاً زیادی دارد. بوقلمون های برنز به آمریکای شمالی تعلق دارند. از حدود ۵۰۰ سال قبل قوم آزتک آن ها را به عنوان حیوان خانگی مورد استفاده قرار می دادند. اگرچه هر دو نوع بوقلمون های برنز در آمریکا کمیاب شده اند ولیکن بوقلمون سینه پهن بیشتر مورد استفاده عموم قرار دارد. این نکته را نیز باید افزود که پرورش سینه پهن ها بسیار مشکل تر از نوع وحشی آن ها می­باشد و دلیل آن این است که آن ها به دلیل سینه پهنشان نمی توانند جفت گیری کنند و تکثیر آن ها به صورت تلقیح مصنوعی صورت می­گیرد. تا سال ۱۹۶۰ بوقلمون های برنز، عمده ترین بوقلمون هایی بودند که در ایالات متحده پرورش داده می شدند. بوقلمون های برنز نر را می توان با زایده گوشت زیر گردنشان از بوقلمون های ماده تشخیص داد.

اسلیت (Slate) :

رنگ این گونه خاکستری متمایل به آبی بوده و هرگز به عنوان یک گونه معمولی پایدار وجود نداشته است. در حال حاضر نیز نسل آن منقرض شده است. بر روی بدن این گونه گاهی اوقات نقاط و لکه هایی به رنگ سیاه دیده می شود. اندازه جثه این گونه مشابه گونه سیاه (Black) است.

سیاه (Black) :

در این گونه رنگ بدن سیاه بوده و رنگ بال و پر آن سیاه متمایل به سبز می باشد. این نژاد در آمریکا غالب نیست. در حالی که در کشورهای اروپایی از اهمیت خاصی برخوردار بوده و مورد توجه مصرف کنندگان است. این گونه در قسمت های شرق انگلیس و فرانسه با موفقیت پرورش داده می شود. وزن مطلوب این گونه در آمریکا برای جنس نر یک ساله ۲۲ پوند، جنس نر بالغ ۲۷ پوند و جنس ماده بالغ ۱۸ پوند و نیمچه تخم­گذار ۱۲ پوند گزارش شده است.

ناراگنست (Narragansett Turkeys) :

از نظر تاریخی منشاء این نژاد نیوانگلند بوده متعلق به منطقه نارانگنست هست. البته بعضی ها منشاء آن را خارجی دانسته و از کشورهای مکزیک و بخش مرکزی آمریکا می دانند

. شواهد باستان شناسی نشان داده است که این نژاد نیز از تلاقی گونه های وحشی بوقلمون به وجود آمده است. در واقع در نیمه راه روند تکاملی ایجاد نژاد برنز، این نژاد ایجاد شده است.

گفته می­شود که در اوایل قرن ۱۹ میلادی سویه های اروپایی (احتمالاً سیاه) با بوقلمون های وحشی منطقه نارانگنست تلاقی داده شده و این نژاد به وجود آمده است. سپس توسط آبراهام لینکلن یک جفت از این نژاد به آمریکا فرستاده شد. در سال ۱۸۷۴ میلادی این نژاد در آمریکا به ثبت رسید و استاندارد دریافت نمود. در سال ۱۹۳۰ میلادی این نژاد پس از نژادهای برنز و هلندی سفید، سومین نژاد رایج در آمریکا شد. از سال ۱۹۵۲ میلادی میزان تولید و رواج این نژاد در مقایسه با نژاد برنز در آمریکا کاهش یافت. کیفیت تولید گوشت و تخم در این نژاد خوب است.

رنگ بدن این نژاد شبیه نژاد برنز است، با این تفاوت که به جای رنگ برنز، رنگ خاکستری براق و قهوه­ای در قسمت­های انتهایی بدن دیده می­شود.

این نژاد تحرک زیادی داشته اما در صورت آزاد بودن در چراگاه، از سالن پرورش زیاد دور نمی شود. همچنین خصوصیات مادری و مراقبت از جوجه ها در این نژاد خوب است. ساختاری مشابه نژاد برنز دارد. برتری این نژاد در اندازه بدن و بی سر و صدا بودن آن است. برای مصرف روزانه یک خانواده و میهمان یک قطعه بوقلمون این نژاد کافی است. در حالی که نژاد برنز سینه پهن، فقط برای استفاده در میهمانی های بزرگ و پرجمعیت بیشتر مناسب است.

رویال پالم (Royal Palm Turkeys) :

تنها نژادی است که برای صفت تولد گوشت و سنگینی وزن بلوغ انتخاب نشده است. به طوری که وزن بوقلمون های جوان این نژاد در جنس نر ۱۶ پوند و در جنس ماده ۱۰ پوند است و وزن بوقلمون های بالغ آن حداکثر در جنس نر ۲۲ پوند و در جنس ماده به ۱۶ پوند می رسد. این نژاد به عنوان پرنده های زینتی به شمار می رود. رنگ استاندارد آن سیاه و سفید می باشد که البته در صورت تلاقی آن با سایر نژادهای رنگ خطوط نیز تغییر خواهد نمود. به نظر می رسد به علت تشابهات زیاد از نظر خصوصیات ظاهری، بین این نژاد و نارنگنست رابطه خویشاوندی وجود داشته باشد.

بوربون قرمز (Bourbon Red) :

این نژاد از انتخاب در واریته جرسی باف در ایالت پنسیلوانیای آمریکا برای داشتن رنگ تیره تر به وجود آمده است. سپس در ایالت کنتاکی اصلاح نژاد شده و توسعه یافته است. به طوری که حتی به نام نژاد کنتاکی قرمز نیز خوانده می شود. همه ادعاها در مورد این که این نژاد ابتدا به صورت وحشی وجود داشته است، مردود است. این نژاد در سال ۱۹۰۹ در آمریکا به ثبت رسیده و استاندارد انجمن طیور را دریافت نمود. وزن سن بلوغ جنس نر این نژاد  ۳۳ پوند و جنس ماده آن ۱۸ پوند است. از فراوان ترین بوقلمون های مانده از قدیم به شمار می رود. به طوری که ۳۳ درصد از مزارع حفظ و نگهداری بوقلمون های تاریخی آمریکا را به خود اختصاص می دهد.

هلندی سفید (White Holand) :

این بوقلمون ها در کشور هلند پرورش و نژاد آن ها گسترش یافته است. در این میان بوقلمون های وحشی نیز از آمریکا به اروپا صادر شده اند، ولی هلند و اتریش به گونه های سفید

 که یکی از آن ها همین نوع است علاقه مند بوده است. اولین بار، بوقلمون در اوایل قرن ۱۸ میلادی وارد ایالات متحده و بریتانیا گردید و تا سال ۱۸۴۷ نژاد استاندارد این حیوان محفوظ بوده است. امروزه گونه های وایت هلند که به طور تجاری هم پرورش داده می شوند از مشهورترین گونه هایی هستند که در تعطیلات زمستانی در ایالات متحده به فروش می رسند ولیکن بیشتر آن ها اصیل نیستند و یا به عبارت دیگر گونه های اصیل بوقلمون مذکور نسبتاً کمیاب است.

مراقبت از این بوقلمون ها شبیه سایر بوقلمون ها می­باشد و به خاطر جثه بزرگشان برای این حیوانات باید به حد کافی فضای لازم برای حرکت وجود داشته باشد. بوقلمون های هلند

ی سفید را به سختی می­توان پیدا کرد و نژاد آن­ها به ندرت پرورش داده می شود. برخلاف گونه های تجاری آن، برای نوع واقعی آن برای پرورش و تکثیر نیاز به تلقیح مصنوعی وجود ندارد. امروزه اختلالاتی در مورد نژاد بوقلمون هلندی سفید به وجود آمده است. اگرچه اغلب بوقلمون­های سفید را به نام هلندی سفید می شناسند، ولی همه آن ها استانداردهای نژاد مزبور را دارا نمی باشند. نژاد بوقلمون های واقعی هلندی سفید روز به روز کمیاب تر می شود. بنابراین اقدامات حمایتی جهت حفاظت آن ها باید صورت گیرد. بوقلمون های هلندی سفید دیگر به طور گروهی پرورش داده نمی شوند. پرورش دهندگان نژاد اصیل بسیار کم هستند و آن ها بر این نکته اتفاق نظر دارند که بوقلمون های مذکور با استانداردهایی مورد ارزیابی قرار می گیرند که به مرور زمان از استانداردهای نژاد اصیل فاصله گرفته است. این نوع بوقلمون ها تنها توسط علاقه­مندان پرورش داده می شوند و پرورش آن ها بسیار محدود می باشد. در حال حاضر نوعی از بوقلمون سفید هلندی به طور تجاری پرورش داده می شوند .

اگرچه امروزه بیشتر گونه های بوقلمون هلندی سفید که به منظور مقاوم بودن با نژادهای دیگر آمیخته شده است، دارای چشم های قهوه ای رنگ می باشند ولیکن نژاد اصیل این دسته از بوقلمون ها دارای چشمان آبی بوده است. برخی از انواع نر این بوقلمون ها هنوز هم دارای غبغب سیاه هستند. رنگ گردن و زیر گردن بوقلمون ها مثل ساق پا و انگشتان پای آن ها، سفید متمایل به صورتی می باشد. منقار آن ها هم رنگ صورتی دارد و هم می تواند رنگ استخوانی داشته باشد. در روی سر بوقلمون های مزبور نشانه ای از رنگ سرخ آبی وجود دارد. بقیه اندام بوقلمون وایت هلند را پرهای شاداب سفید رنگ پوشانده است. امروزه، گونه هایی از بوقلمون های هلندی سفید که با بوقلمون های سفید بزرگ آمیخته شده است دارای سینه ای پهن و پاهای کوتاه تر در مقایسه با گونه های اصیل می باشند. بوقلمون های نر اصیل معمولاً حدود ۳۳ پوند و نوع ماده حدود ۱۸ پوند وزن دارند. در آمریکا بوقلمون های ماده در ۱۴ تا ۱۶ هفتگی با وزن ۷ تا ۸ کیلوگرم و بوقلمون های نر در ۱۷ تا ۲۰ هفتگی با وزن ۱۲ تا ۱۵ کیلوگرم به بازار عرضه می شوند. درضمن ۷۰ درصد از بوقلمون های کشتار شده به صورت عمل آوری شده به دست مصرف کننده می رسد و به علت بزرگتر بودن اندازه لاشه، بیشتر جنس نر پرورش داده می شود. در آمریکا گوشت بوقلمون به صورت چرخ کرده نیز عرضه می شود.

بلتس ویله (Beltsville flock) :

در سال ۱۹۳۴ میلادی دپارتمان کشاورزی ایالات متحده برای تولید نژاد بلتس ویله، از تلاقی نژادهای مختلف بوقلمون پروژه ای را شروع کرد و پس از گذشت ۷ سال یعنی در سال ۱۹۴۱ میلادی این نژاد را معرفی نمود. این نژاد در سال ۱۹۵۱ به ثبت رسید. وزن بالغ این نژاد در نرها ۲۳ پوند و در ماده ها ۱۳ پوند گزارش شده است. این نژاد از نظر داشتن سینه پهن در درجه دوم اهمیت پس از نژاد برنز سینه پهن قرار می گیرد. این نژاد از فراوان ترین نژاد دارای رنگ سفید به شمار می رفت. در حال حاضر این نژاد فقط در دانشگاه ویسکانسین آمریکا و در یک مرکز پرورش حفاظت شده در کشور کانادا نگهداری می شود.

خصوصیات خوراک مناسب بوقلمون

توجه به استفاده از دان

جوجه ها، نیمچه ها و بوقلمون های مولد برای رشد و تولید و هر گونه فعالیت دیگر، نیاز به مواد غذایی دارند. که عموماً باید شامل ترکیبات اصلی و مهمی برای حیات تمامی اعضاء زنده باشد. این مواد عبارت است از: پروتئین ها، هیدرات کربن ( یا قند ها)، چربی ها، مواد معدنی، ویتامین ها و آب.

این ترکیبات مغذی به طور طبیعی در مواد غذایی مختلفی موجود بوده و همه با هم رژیم غذایی حیوان را ساخته و در خلال عمل هضم آزاد می شوند.

متخصصین تغذیه، مقدار این ترکیبات را در مواد غذایی مختلف مشخص نموده و حد مجاز مصرف آنها را در مراحل مختلف زندگی حیوان معرفی می نمایند. با در اختیار داشتن اطلاعات فوق و آگاهی از قیمت های بازار و همچنین بهره گیری از جیره نویسی مدرن، می توان نسبت به توازن رژیم غذایی اقدام نموده و خوراکی که از نظر فنی و صرفه ی اقتصادی بهترین باشد تهیه نمود.

در شرایطی که پرورش دهنده خوراک بوقلمون های خود را به صورت آماده خریداری می نماید، ضروری است موارد زیر را بداند:

۱-      پروتئین خام: محتویات پروتئینی یک خوراک هیچ گاه نشانگر واقعی کیفیت و ارزش غذایی مطلق آن نیست. پروتئین ها مواد آلی بسیار پیچیده است که از به هم پیوستن تعداد بسیار زیادی از واحد هایی بنام اسید های آمینه های مختلف، تشکیل شده است. تعدادی از این واحد ها بنام اسید های آمینه ضروری، باید حتماً در رژیم غذایی بوقلمون ها وجود داشته باشند. زیرا پرندگان قادر به ساختن آنها نیستند. بنابر این کمبود اسید های آمینه ی ضروری (به ویژه لایزین و متیونین) می تواند دلیل افت تولید باشد. بالانس معقول و اصولی  اسید های آمینه ضروری، استفاده و بکار گیری از بقیه ی اسید های آمینه نیز کاهش پیدا می کند.

۲-      ترکیبات فاقد ازت: شامل هیدراتهای کربن که منابع اصلی تولید انرژی جیره است، می باشد. تعدادی از هیدراتهای کربن نامحلول در آب (مانند سلولز، لیگنین و غیره) تشکیل دهنده ی فیبر خام جیره بوده و برای بوقلمون فاقد ارزش غذایی واقعی است.

۳-      چربی های خام: چربی هم یکی ار منابع تولید انرژی است. این ماده باید با بهترین کیفیت به دان بوقلمون اضافه شود، در غیر این صورت ممکن است باعث خراب شدن جیره گردد.

۴-      خاکستر: همان مواد معدنی است. مهمترین آنها ۱۳ ماده است که به صورت طبیعی در تمامی سلول های حیوانی وجود دارد. یکی از آنها کلسیم است که به صورت کربنات وجود داشته و اهمیت بسیار دارد. لازم به ذکر است که کلسیم همان ماده تشکیل دهنده ی پوسته ی تخم بوقلمون است بنابر این باید به اندازه ی کافی در جیره ی بوقلمون ها تخم گذار وجود داشته باشد. در صورت کمبود این ماده در دان، به طور طبیعی از استخوان های بوقلمون برای ساختن پوسته ی تخم بوقلمون جا بجا می شود در این صورت استخوان های حیوان به لحاظ کمبود کلسیم شکننده خواهد شد.

۵-      ویتامین ها: تعداد ویتامین ها نیز زیاد است ولی وجود حداقل ۱۳ نوع از آنها در جیره ی بوقلمون ضروری است. از مهمترین آنها ویتامین های محلول در چربی A، B،E و گروه ویتامین های B و C را می توان نام برد.

تهیه دان مرغوب از کارخانه های مدرن و افراد متخصص

خوراک خوب یعنی خوراکی که ضمن داشتن ارزانترین قیمت ممکن، دارای کیفیتی مطلوب باشد. به گونه ای که با مصرف آن بهترین تولید نتیجه شود. پرورش دهنده ی بوقلمون می تواند دان آماده یا مواد خام و مواد تکمیل کننده را خریداری نماید. در مورد اول، نیاز به افزودن هیچ چیز دیگری نیست. ولی وقتی مواد خام خریداری می نماید باید آنها را با نسبت های مختلف بر اساس فرمول پیشنهادی خرد و مخلوط نماید. معمولاً مواد لازم و اصلی برای ساختن دان: دانه ی ذرت، سویا، سبوس، کربنات کلسیم و … می باشد.

دان بوقلمون به صورت آماده باید به وسیله ی برگه ای که نام و مشخصات و مقصد آنرا مشخص کرده باشد همراهی شود. روی این برگه ترکیبات دان براساس مقدار (از بیشترین مقدار تا کمترین مقدار) نوشته شده است. همچنین تاریخ انجام آنالیز آزمایشگاهی و در صد پروتئین خام، چربی خام، فیبر خام، خاکستر، مواد فاقد ازت تماماً براساس درصد در ماده ی خشک، نیز آورده است.

مقدار آب، مواد معدنی و ویتامین ها و همچنین مورد استفاده دان، (برای بوقلمون تخم گذار یا نیمچه یا …) اطلاعات برگه ی همراه تکمیل می کند.

چهار فاکتور زیر خصوصیات کلی و مهم یک خوراک را معرفی می کند:

۱-      مقدار انرژی: در شرایط طبیعی یک بوقلمون تخم گذار تا حد رفع نیاز انرژی خود خوراک مصرف می کند،لذا هر چقدر انرژی دان بیشتر باشد مصرف آن در روز کاهش می یابد.

۲-      رابطه ی مواد مغذی و انرژی: لازم است پرورش دهنده ی بوقلمون رابطه ی منطقی بین پروتئین (اسید های آمینه ) ویتامین ها، مواد معدنی و انرژی یک جیره را شناخته تا بتواند تمامی نیاز بوقلمون ها را بر طرف نماید.

۳-      شکل و فرم دان: دان بوقلمون مطلوب برای نیمچه ها و بوقلمون های تخم گذار به صورت خرد شده است. فرم دانه ای یا پلت شده در ابتدا با مصرف زیاد همراه است ولی در ادامه مصرف آن کم شده و غیر اقتصادی می شود و در نتیجه هزینه ی تولید بالا می رود.

۴-      اشتها: بوقلمون ها حس چشایی ندارند. بنابراین بعضی از مود غذایی را بدلیل اندازه و قطر بر دیگری ترجیح می دهند. قطعات دان مخلوط شده باید یکنواخت باشد. نه خیلی ریز و نه خیلی درشت. بوقلمون ها طبیعتاً دان خوار است، بعضی ها این پرنده را گیاه خوار می دانند چون توانایی بسیار خوبی در مصرف و هضم فیبر و علوفه دارد. این پرنده در ابتدا تمایل به پیدا کردن دانه های بزرگتر دارد. اگر خوراک به صورت آردی کامل باشد به زحمت آنرا مصرف می کند.

نیازهای غذایی بوقلمون به همراه فرمول دان بوقلمون

پروتئین

پروتئین مجموعه های مرکب و درشت ملکول ها یا پلیمر اسید آمینه است که با اتصالات پپتیدی به یکدیگر متصل اند.ارزش یک پروتئین در تغذیه به آرایش اسیدهای آمینه موجود در آن بستگی دارد . بدن حیوان قادر به ساختن تعدادی از اسیدهای آمینه نیست به این گروه ها اسید آمینه ضروری که شامل: فنیل آلانین، ایزولوسین، لیزین، لوسین، میتیونین، ترئونین، والین، تریپتوفان، آرژنین، گلایسین می باشد و اسید آمینه های که بدن قادر به تولید آن ها است را اسید آمینه غیرضروری که شامل: سیستین، تایروزین، اسیدگلوتامیک، اورنتین، آلانین، اسید آسپارتیک، سیترولین است که ارزش بیولوژیکی هر پروتئین وابسته به میزان اسید های آمینه ضروری آن می باشد.

کمبود شدید اسید های آمینه در جیره از جهتی می تواند سبب کاهش مصرف خوراک گردد زیرا از سنتز پروتئین که می تواند سبب افزایش مصرف خوراک گردد می کاهد. احتمالاً تاثیر اولیه عدم تعادل اسید های آمینه، بر روی مصرف خوراک می باشد و این کاهش مصرف خوراک است که سبب کاه ش رشد می گردد. تحقیقات اخیر نشان داده پرندگانی که با جیره های حاوی انرژی یکسان و سطوح پروتئین بیش از مقدار توصیه شده تغذیه شده اند مصرف خوراکی یکسانی دارند.

چربی ها و روغن ها

چربی ها منبع فشرده انرژی هستند. مقدار انرژی حاصله از چربی ها حدود ۲.۵ برابر دانه ی غلات است. از چربی ها در جیره پرندگان اهلی برای تامین اسیدهای چرب ضروری استفاده می شود.

استفاده از چربی ها به ویژه چربی های حیوانی به علت این که باعث کپکی شدن جیره شده و به دلیل وجود اشکال به هنگام مخلوط کردن چربی با سایر موارد کاربرد چندانی ندارد. مقدار انرژی و ارزش غذایی چربی های گیاهی بیشتر از چربی های حیوانی است ولی جهت وجود مواد آنتی اکسیدان در چنین جیره هایی ضروری است.

برای مخلوط کردن چربی ها ابتدا باید آنها را ذوب کرده و سپس با فشار در مخلوط کن پاشید. هنگام مخلوط کردن چربی ها باید حرارت داخل مخلوط کن نیز افزایش یابد تا از دانه دانه شدن و کپکی شدن جیره جلوگیری شود. حداکثر ۳ تا ۴ درصد چربی را می توان با دیگر اجزای جیره مخلوط کرد.

مکمل های مواد معدنی

احتیاجات پرنده به کلسیم، فسفر، سدیم و مواد معدنی کم مصرف با استفاده از مکمل های حاوی منابع متراکم این مواد مغذی تامین می گردد. جیره هایی که از مواد اولیه متداول تهیه می شود باید با مکمل هایی که این عناصر را تامین می کند کامل شود. از نظر کیفی، بوقلمون ها به ۱۳ عنصر معدنی احتیاج دارند. مقدار نیاز به شش عنصر بیشتر است عبارتند از : کلسیم، فسفر، سدیم، پتاسیم، کلر، منیزیم.

 هفت عنصر بعدی کم مصرف تر است: آهن، مس، منگنز، روی، ید، سلنیم و مولیبدن می باشد. کلسیم و فسفر در بسیاری از فعالیت ها دخالت دارند ولی پرنده بیشتر برای ساخت استخوان تقریباً ۲ به ۱ است، لازم است مواد غذایی دارای دو قسمت کلسیم و سه قسمت فسفر باشد. بوقلمون های مولد حدود ۲۵/۲ درصد کلسیم و ۳/۰ درصد فسفر قابل جذب در جیره نیاز دارند. مواد حاوی کلسیم و فسفر به قرار زیر است:

پودر استخوان

سنگ آهک

صدف یا گوش ماهی

نمک

ویتامین

بوقلمون ها احتیاجات نسبتاً زیادی به همه ی ویتامین ها دارند. نیاز به ویتامین ها فقط برای رشد و تولید نیست، بلکه میزان زیادی از این ویتامین ها را در بدن خود ذخیره می کنند و به همین دلیل است که گوشت بوقلمون یکی از غنی ترین منابع تامین ویتامین هاست.

جوجه بوقلمون توانایی کمی برای استفاده از بتا کاروتن جیره ی غذایی جهت ساخت ویتامین A  دارد ولی بعد از سن معینی آنزیم های لازم برای بتا کاروتن به ویتامین A را در بدن تولید می کند. مطالعات اولیه نشان داده است که نیمچه های جوان بین ۶۰۰۰ تا ۱۷۰۰۰ واحد بین المللی (ppm) ویتامین A برای رشد طبیعی و جلوگیری از بروز علائم کمبود نیاز دارند.

جدول جیره پیشنهادی برای دان بوقلمون ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *